Ο Χορός, από τα ιστορικά χρόνια, αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί μέχρι και σήμερα μία εναλλακτική μορφή έκφρασης του σώματος, του νου, και της ψυχής. Το όργανο που χρησιμοποιεί ο χορός είναι το ανθρώπινο σώμα. «Ο Χορός είναι τελετή, είναι συμμετοχή και όχι θέαμα.»

Ο Χορός υπήρξε ένα μέσο έκφρασης τόσο για τις εκδηλώσεις πίστης ως προς την θρησκεία και τον έρωτα, όσο και για τις προετοιμασίες ενός πολεμικού, ενός γάμου, μιας γιορτής. Ο Χορός αποτελούσε ένα όργανο πλήρης συνειδητότητας του μέσου ανθρώπου που έφερε μαζί μέσα στην καθημερινή ζωή του. Χόρευε για τη φύση! Για το θερισμό, για τη σπορά. Χόρευε για να καλύψει τις σωματικές ή τις ψυχικές αδυναμίες του. Χόρευε για ν’ ανακτήσει τις δυνάμεις του και να πολεμήσει με ό,τι του φαινόταν μέχρι τότε αδύνατο.

Σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον σκοπό της εξέλιξης κατέχουν οι δάσκαλοι. Οι δάσκαλοι είναι αυτοί που αμέσως μετά τους γονείς και τις τροφούς αναλαμβάνουν να μεταφέρουν την φροντίδα και τη γνώση τους στα παιδιά. Ο Πλάτωνας τονίζει ότι: «Στην Αθήνα, οι άνθρωποι με φροντίδα και επιμέλεια διδάσκουν και νουθετούν τα παιδιά.» Η συγκεκριμένη εικόνα του δασκάλου διαδίδεται και στην υπόλοιπη Ελλάδα και παραμένει μέχρι και σήμερα «η αγωγή ως θεία επιταγή και χρέος προς την πολιτεία». Όπως διευρύνεται η ικανότητα και η προσφορά του δασκάλου, διευρύνεται η μέθοδος και η εξέλιξη της εκπαίδευσης.

Το μάθημα γυμναστικής, πέρα από τη μάθηση της φυσικής αγωγής, των αθλημάτων, και των παραδοσιακών ελληνικών χορών, εμπλουτίζεται πια και με τα μαθήματα της Χορό-Κίνησης. Η ώρα της γυμναστικής αποκτά περισσότερες συνιστώσες γύρω από τη μουσική, τον ρυθμό, την σωματική και ψυχική έκφραση. Τα νέα ήθη και έθιμα απαιτούν τα παιδιά να εκπαιδεύονται μέσα από διάφορους και εναλλακτικούς τρόπους δημιουργικής έκφρασης και εκγύμνασης.

Όλα τα τμήματα της σχολικής εκπαίδευσης φέρουν ως κοινό στόχο την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στη σωματική και ψυχική υγεία. Για να έρθει ο Χορός, επίσης από τα πανάρχαια χρόνια, και να συμπληρώσει τη συνειδητότητα, το νόημα της ζωής μέσα από το κύριο όργανο του, το σώμα. Ο Χορός αποτελούσε και αποτελεί μέχρι σήμερα μια εναλλακτική μορφή έκφρασης του σώματος, του νου, και της ψυχής.

Αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο, λαοί από κάθε άκρη της γης, με διαφορετικό πολιτισμό και γλώσσα, επιλέγουν το Χορό ως κύρια μορφή έκφρασης σε διάφορες κατά καιρούς εκδηλώσεις τους, λ.χ. στα σχολεία, στα θέατρα. Άραγε ποια ανάγκη είναι αυτή που τους οδηγεί να κινηθούν μουσικά και χορευτικά τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο; Μήπως είναι η ανάγκη της ελεύθερης έκφρασης; Η ανάγκη της εναλλακτικής έκφρασης των λέξεων, των συναισθημάτων; Η ανάγκη της δημιουργικότητας-της συνδημιουργικότητας μέσα από δρόμους της φαντασίας; Η ανάγκη της αποδοχής; Ή τελικά είναι η ανάγκη μιας ευχάριστης σωματικής άσκησης-εκτόνωσης; Η ανάγκη της τέχνης και της συνέχειας των ηθών και των εθίμων της εκάστοτε παράδοσης;

Όποια και να είναι η απάντηση, το μόνο σίγουρο είναι ότι όλες οι ανάγκες θα συμφωνήσουν: με την ανάγκη της επικοινωνίας, η οποία είτε καθορίζεται μέσα από τη σωματική άσκηση, συνοδευόμενη με μουσική υπόκρουση, είτε εκδηλώνεται μέσα από τη ψυχική έκφραση, συνοδευόμενη από ρυθμικές-παλμικές κινήσεις του σώματος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στα σχολεία επικρατούσε ο Χορός από τα ιστορικά χρόνια.

Μέσα από τη διαδικασία της Χορό-Κίνησης το σώμα, ο νους και η ψυχή, μπορούν και μαθαίνουν να ασκούνται, να δυναμώνουν και συνεπώς να θεραπεύονται.

Η συνεχής εναλλαγή γυμναστικής και χορού όταν εντάσσεται μέσα στη σχολική εκπαίδευση συντελεί στην καλύτερη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής υγείας των μαθητών, άρα και στην καλύτερη επίδοση αυτών στα μαθήματα τους. Όσο πιο συχνή είναι η επαφή του μαθητή με το σώμα και την ψυχή του μέσα από τη χορευτική προσέγγιση τόσο πιο ποικιλόμορφη γίνεται η σωματική και η ψυχική έκφραση του. Έτσι ώστε η κάθε αθλητική, συγχρονισμένη ή μουσική άσκηση να αποκτά περισσότερο ρυθμό, περισσότερα ενδιαφέρον! Χαρίζοντας έτσι περισσότερο χρώμα στη ζωή του!

Όσο αυξάνονται οι ώρες τις Εκγύμνασης και του Χορού, αρχίζει να προσέχει καλύτερα το σώμα του, αρχίζει να αγαπάει περισσότερο τον εαυτό του!

Όταν χορεύει και παράλληλα γυμνάζει τα κάθε μέρος του σώματος του, έχει τη δυνατότητα να βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να στέκεται χαλαρός δίπλα στον εαυτό μου και ύστερα να μοιράζεται αυτές τις ευεργετικές ιδιότητες με τους συγχορευτές του, τους συναθλητές του, τους συμμαθητές του, τους δασκάλους του, τους ανθρώπους γύρω του. Πώς μπορεί ένας μαθητής να ξεκινήσει να χορεύει, να ξεκινήσει να γυμνάζεται! Πώς μπορεί να μοιράζεται μαζί με τους συμμαθητές του, φίλους του, καθηγητές του, τον Χορό, την Κίνηση, την Χορό-Κίνηση Επιλέγει την αγαπημένη του μουσική! Όποια κι αν είναι αυτή, από το θρόισμα των φύλλων μέχρι το μουσικό κομμάτι του αγαπημένου συγκροτήματος του! σ.σ. αν διαθέτει καλή μνήμη, μπορεί να φέρει με το νου του αγαπημένα μουσικά ακούσματα, του παρελθόντος ή του παρόντος, μέσα σε ανύποπτο χρόνο, όπου κι αν βρίσκεται, ότι κι αν κάνει. Βρίσκεται ήδη σε χαλαρή διάθεση μέσα στο Σχολείο του! Η αναπνοή του γίνεται όλο και πιο αργή, πιο χαλαρή, πιο ήρεμη. Επίσης γνωρίζει ότι η αναπνοή συνδέεται με όλα τα ζωτικά όργανα και του μύες, που σημαίνει ότι στο σημείο αυτό που βρίσκεται, έχει ήδη καταφέρει να χαλαρώσει ένα μεγάλο μέρος του σώματος του. Στη συνέχεια χαλαρώνει το μυαλό του και αφήνεται στις ζωντανές εικόνες των χορευτικών κινήσεων του σώματος του, στα χρωματιστά συναισθήματα της ψυχής του! Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει να διατηρεί σε ισορροπία τις πνευματικές με τις σωματικές δραστηριότητες του. Για να ακολουθήσει στη συνέχεια το συναίσθημα της ηρεμίας που θα τον βοηθήσει να συγκεντρωθεί-αφοσιωθεί καλύτερα στο κάθε τι που πράττει την κάθε φορά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να επιλέγει να εκφράζεται πιο ξεκάθαρα, πιο διεκδικητικά σε ό,τι ακολουθεί και πρεσβεύει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μέσα από αυτήν την κοινωνική πρεμιέρα αρχίζει να εμπνέει περισσότερη κοινωνική επιβεβαίωση τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους συμμαθητές του, γεγονός που συμβάλλει στην πιο ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Χορεύει το δικό του χορό και τον μοιράζεται με τους συμμαθητές του!

Την ώρα αυτή, Χαλαρώνει χορεύοντας! Δημιουργεί χορεύοντας! Μιλάει χορεύοντας!

Τη συγκεκριμένη δραστηριότητα χορού και γυμναστικής μπορεί να την επαναλάβει σε κάποιο διάλειμμα, στα κενά μεταξύ μαθημάτων ή στην ώρα γυμναστικής υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του ή και μαζί με τους φίλους του εντός ή εκτός σχολείου! Ο χορός αποτελεί μια μία από τις πρωταρχικές ανάγκες της ζωής! Εμπλουτίζει τη ζωή του με τη συνήθεια του Χορού! Χορεύοντας, γυμνάζει το σώμα του! Χορεύοντας, γυμνάζει το νου του! Χορεύοντας, επικοινωνεί καλύτερα με τους καθηγητές και τους μαθητές του σχολείου! Μαθαίνει να επικοινωνεί μέσα στο Σχολείο του! Μαθαίνει να επικοινωνεί με τον εαυτό του!

Είναι σε θέση να αξιολογεί καλύτερα την κάθε προσπάθεια που χρειάστηκε για να εκπληρωθεί η κάθε κίνηση! Γι’ αυτόν το λόγο, επιβραβεύεται για αυτήν την προσπάθεια μέσα από τους καθηγητές και συμμαθητές του και ο ίδιος με τη σειρά του επιβραβεύει την ομάδα του, επιβραβεύει τον εαυτό του!

Χαρά-Εύη Κουτλή
Πηγή: http://www.cancer-society.gr